Πλαβός Ελευθέριος

Δευτέρα 16 Μαρτίου 2015

Europe ...in love thanks to tongues & languages

ΔΙΑΣΧΟΛΙΚΟ-ΔΙΑΘΕΜΑΤΙΚΟ PROJECT ΤΟΥ ΕΠΑ.Λ ΑΛΜΥΡΟΥ &

ΤΟΥ ΓΣΙΟΥ ΠΤΕΛΕΟΥ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΜΕΡΑ

ΓΛΩΣΣΩΝ

https://www.youtube.com/watch?v=q9vD2Q1sjmM

" Η Φωτογραφική Λέσχη Βόλου ... παίζει CITYgories: Όνομα - Ζώο - Φυτό στο δρόμο! "

'Ολοι γνωρίζουμε από τα μαθητικά μας χρόνια το παιχνίδι λέξεων "'Όνομα - Ζώο - Φυτό". Τι συμβαίνει όμως όταν η τεχνολογία και ο φυσικός χώρος μπαίνουν και αυτά στο παιχνίδι; Το βραβευμένο ( Athens Plaython , 2012) παιχνίδι CITYgories που σχεδίασε η ομάδα bIZZ (αποτελούμενη από τις Αλεξάνδρα και Ελένη Κολοβού) αποτελεί τη χωρο-ευαίσθητη εκδοχή του κλασσικού παιχνιδιού στο οποίο οι παίκτες καλούνται να ανακαλύψουν και να φωτογραφίσουν τις λέξεις που "κρύβονται" στο χώρο της πόλης για κάθε μια από τις κατηγορίες του παιχνιδιού.

Την Τετάρτη 18 Μαρτίου, στις 20.00, στην πλατεία του Αγίου Νικολάου στο Βόλο, η Φωτογραφική Λέσχη Βόλου καλεί τα μέλη της αλλά και κατοίκους της πόλης γι’ αυτό το τόσο διαφορετικό παιχνίδι που υπόσχεται δυνατές εμπειρίες και συγκινήσεις. Να έχετε μαζί σας τις φωτογραφικές σας μηχανές (οι φωτογράφοι), αλλά και tablets ή και τα ipad σας. Το εγχείρημα της βραδιάς αυτής θα συντονίσει ο Λευτέρης Πλαβός.

Περισσότερες πληροφορίες για το παιχνίδι μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα: http://citygoriesgame.com/
και στη σελίδα του παιχνιδιού στο Facebook CITYgories
&
https://www.facebook.com/athensplaython?ref=ts&fref=ts

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2015

.....η PINA BAUSCH ΑΝΟΙΞΕ ΤΑ 'ΧΟΡΟΘΕΑΤΡΙΚΑ ΤΗΣ ΦΥΛΛΟΚΑΡΔΙΑ' ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ...

''....... I'm fascinated by the uncontinuities of the subconscious- they are a creation tool...Life cannot always be danced through traditional , aesthetic norms. I care less about how people move....I care a lot about what makes them move. Art is a vehicle for social criticism. It should never become a means of embellishing real life..

I'm narrating stories about loneliness, I'm shedding light on the depth of emotions...I'm commenting on the alienation and emptiness of modern existence....I'm outlining everyday characters carrying a microcosm of fears, hopes, vanities, desires or memories..permanent inhabitants of our inner selves....

I want the spectator to be concerned, to be annoyed, to be infuriated in order to admire and thank the grandeur of human expression and existence via ballet dancing....''